Πρόκειται για το ενδεχόμενο να υπάρξει καταιγίδα «χρεοκοπίας» στα στεγαστικά δάνεια που έχουν λάβει οι καταναλωτές των χωρών αυτών τις «καλές εποχές», όταν σημειωνόταν ραγδαία πιστωτική επέκταση, αλλά τώρα - λόγω των επιπτώσεων από την πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής - αδυνατούν να ξεπληρώσουν. Μια τέτοια καταιγίδα, όπως είναι προφανές, θα δημιουργούσε μια ακόμη κρίση, τούτη τη φορά με θύματα την αγορά κατοικίας, τους πολίτες και τις τράπεζες.
Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του προβλήματος, αναφέρει ο συντάκτης της μελέτης Άντζελο Φιοράντε, αρκεί να δει το κατά κεφαλήν χρέος για στεγαστικά δάνεια στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και την Ιρλανδία: Στην τελευταία, αναλογεί σε κάθε πολίτη ποσό 24.000 ευρώ, στην Ισπανία 14.000, στην Πορτογαλία 11.000, στην Ελλάδα 7.000 και στην Ιταλία 6.000 ευρώ. Για να αντιληφθεί κανείς το μέτρο της σύγκρισης, η Ιρλανδία έχει σήμερα κατά κεφαλήν στεγαστικά δάνεια στο ίδιο ύψος που είχε η Δανία το 2000. Αντιστοίχως, τα στοιχεία της Ισπανίας, προσομοιάζουν με εκείνα που παρουσίαζε η Βρετανία κι η Ολλανδία πριν από δέκα χρόνια.
Στην εξυπηρέτηση των στεγαστικών δανείων αρνητικό ρόλο αναμένεται να παίξει και η αύξηση των επιτοκίων στην οποία εκτός απροόπτου θα προχωρήσει εκ νέου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να αντιμετωπίσει την άνοδο του πληθωρισμού. Επίσης, οι αρνητικές επιπτώσεις από την κρίση χρέους στην ευρωζώνη είναι πολύ πιθανότερο να πλήξουν τα νοικοκυριά στις χώρες με τις λιγότερο διαφοροποιημένες οικονομίες, όπως η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ελλάδα, που βασίζονται εξαιρετικά πολύ σε περιορισμένες πηγές για την ανάπτυξή τους. Ο δείκτης του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ κατά πάσα πιθανότητα θα επιδεινωθεί, δεδομένων των δυσοίωνων προοπτικών για την ανάπτυξη - κι οι αγορές εξακολουθούν να διακατέχονται από σκεπτικισμό για τη βιωσιμότητα αυτών των οικονομιών.
Τα στοιχεία δείχνουν πως τα καθυστερούμενα στην εξυπηρέτησή τους στεγαστικά δάνεια έχουν αυξηθεί καθ΄ όλη την περίοδο της ύφεσης, με την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Ισπανία να παρουσιάζουν αξιοσημείωτα στοιχεία, που δείχνουν ότι ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός νοικοκυριών έχει καθυστερήσει να καταβάλει τις δόσεις του για τα στεγαστικά που έχει λάβει.
Ο φόβος στην ευρωζώνη είναι ότι ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, καθώς οι χώρες που έχουν προσφύγει στη βοήθεια των εταίρων και του ΔΝΤ μαστίζονται από υψηλή ανεργία, αυξανόμενα επιτόκια και ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης. Μια επιπλέον απειλή είναι ότι η μείωση στη χορήγηση των στεγαστικών θα οδηγήσει σε πτώση την τιμή των ακινήτων - και το «σενάριο τρόμου» είναι εάν δούμε την τιμή ενός ακινήτου να πέφτει κάτω από την αξία του στεγαστικού που έχει λάβει ο ιδιοκτήτης του. Αυτό το έζησαν- και σε κάποιο βαθμό το ζουν ακόμη - στις ΗΠΑ και το αποτέλεσμα είναι γνωστό: η διεθνής οικονομική κρίση....